Avrupa ve İngiltere'de devlet tahvilleri, Çarşamba günü üst üste ikinci seansta değer kaybetmeye devam etti. Bunun temel nedeni, doğal gaz fiyatlarındaki yükselişin yatırımcıların enflasyon endişelerini canlı tutması ve merkez bankalarının faiz indirimlerine yönelik beklentileri azaltması. Almanya'nın 10 yıllık tahvil getirisi, bölgenin referans göstergesi olarak kabul edilen seviyede dört baz puan artarak yüzde 2,21'e ulaştı. İngiltere'de ise 10 yıllık Hazine tahvili getirisi beş baz puan yükselerek yüzde 1,06'ya çıktı. Bu hareket, enerji maliyetlerindeki artışın tüketici fiyatları üzerindeki etkisinin devam edeceğine dair piyasalardaki algıyı güçlendiriyor.
Artan Gaz Fiyatları ve Büyüyen Enflasyon Baskısı
Avrupa'da doğal gaz fiyatları son haftalarda istikrarlı bir yükseliş trendinde. Hollanda merkezli TTF vadeli işlemleri, Çarşamba günü megavat saat başına 30 doların üzerine çıkarak Aralık ayından bu yana en yüksek seviyesini gördü. Bu artışta, yaz aylarına yaklaşırken bakım çalışmaları nedeniyle Norveç'ten yapılan arzın azalması ve sıcak hava dalgalarının soğutma talebini artırması etkili oluyor. Ayrıca, Asya'daki güçlü LNG talebi, Avrupa'ya yönelik sıvılaştırılmış doğal gaz sevkiyatlarını sınırlandırıyor.
Yatırımcılar, enerji maliyetlerindeki bu yükselişin önümüzdeki aylarda manşet enflasyonu yukarı çekeceğini öngörüyor. Avrupa Merkez Bankası (ECB) ve İngiltere Merkez Bankası (BoE) yetkilileri, faiz indirimlerine başlamadan önce enflasyonun sürdürülebilir bir şekilde yüzde 2 hedefine doğru ilerlediğini görmek istediklerini defalarca vurguladı. Ancak enerji fiyatlarındaki dalgalanmalar, bu hedefe ulaşma sürecini zorlaştırıyor ve piyasaların faiz indirimi beklentilerini ertelemesine neden oluyor.
Tahvil piyasasındaki satış dalgası, sadece devlet tahvilleriyle sınırlı kalmadı. Şirket tahvilleri de olumsuz etkilendi; özellikle enerji yoğun sektörlerde faaliyet gösteren şirketlerin tahvilleri daha yüksek getiri primleriyle işlem görmeye başladı. Bu durum, enerji maliyetlerindeki artışın kurumsal karlılık üzerindeki baskısını da gözler önüne seriyor.
Küresel Enerji Piyasalarında Tedirgin Bekleyiş
Doğal gaz fiyatlarındaki artış yalnızca Avrupa'ya özgü değil; küresel bir olgu olarak öne çıkıyor. Asya'da Japonya ve Güney Kore gibi büyük LNG ithalatçıları, artan rekabet nedeniyle spot kargolar için daha yüksek primler ödemeye hazır. Bu durum, Avrupa'nın enerji arzını çeşitlendirme çabalarını zorlaştırabilir. Öte yandan ABD'de Henry Hub doğal gaz vadeli işlemleri, yaz aylarında artan soğutma talebi ve üretimdeki yavaşlama nedeniyle son iki ayın en yüksek seviyesine çıktı.
Jeopolitik gelişmeler de piyasaların yönünü etkiliyor. Rusya'nın Ukrayna'ya yönelik saldırılarının enerji altyapısını hedef alması, Ukrayna üzerinden Avrupa'ya yapılan doğal gaz transit akışını zaman zaman kesintiye uğratıyor. Bu durum, özellikle Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri için tedarik güvenliği risklerini artırıyor. Ayrıca, Orta Doğu'daki gerilimlerin Süveyş Kanalı üzerinden yapılan LNG sevkiyatlarını yavaşlatması, küresel enerji ticaretindeki aksamaları derinleştiriyor.
Enerji fiyatlarındaki oynaklığın, merkez bankalarının para politikası kararlarını doğrudan etkilemesi bekleniyor. ECB'nin Haziran ayında ilk faiz indirimini yapabileceğine yönelik piyasa beklentileri, gaz fiyatlarındaki yükseliş sonrası önemli ölçüde zayıfladı. Benzer şekilde, BoE'nin de faiz indirimlerini erteleyebileceği konuşuluyor. Tahvil piyasalarındaki bu satış baskısının, enerji fiyatlarının seyrine bağlı olarak bir süre daha devam edebileceği değerlendiriliyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Türkiye, enerji ithalatında büyük ölçüde dışa bağımlı bir ülke olarak, küresel enerji fiyatlarındaki dalgalanmalardan doğrudan etkileniyor. Doğal gaz ve petrol fiyatlarındaki bu yükseliş eğilimi, Türkiye'nin cari açık üzerindeki baskıyı artırabilir ve enflasyonla mücadele politikalarını zorlaştırabilir. Merkez Bankası'nın sıkı para politikasını sürdürdüğü bir dönemde, enerji maliyetlerindeki artış, fiyat istikrarı hedefini olumsuz etkileyebilir. Ayrıca, Avrupa'da tahvil getirilerinin yükselmesi, küresel finansal koşulların sıkılaştığına işaret ediyor; bu durum gelişmekte olan ülkeler için sermaye akımlarını zorlaştırıcı bir etki yaratabilir.
