Geçtiğimiz ay Fransa'nın güneybatısındaki Gers bölgesinde bir çiftlikte terk edilmiş bir tahıl silosunda 11 yaşındaki bir kız çocuğunun cesedi bulunduğunda, ülkede büyük bir öfke dalgası yükseldi. Lyhanna adlı küçük kızın öldürülmesi, yalnızca bir cinayet vakası değil, aynı zamanda Fransa'nın çocuk koruma sistemindeki derin yapısal sorunların bir yansıması olarak görülüyor. Gazeteci ve aktivist Rokhaya Diallo'nun da vurguladığı gibi, bu vaka sistematik bir ihmalin son halkası.
Lyhanna'nın öldürülmesi ve sistemik ihmal
Olay, sadece bir çocuğun vahşice katledilmesi olmanın ötesinde, Fransa'da çocuk istismarı ve ihmaline karşı yetersiz kalan koruma mekanizmalarını bir kez daha gündeme taşıdı. Lyhanna'nın ailesi ve yakın çevresi, kızın daha önce de tehlikede olduğunu ve yetkililere başvurduklarını ancak gerekli önlemlerin alınmadığını iddia ediyor. Bu, Fransa'da çocuk koruma hizmetlerinin sıklıkla karşılaştığı bir durum: Bütçe yetersizlikleri, personel eksikliği ve bürokratik engeller nedeniyle risk altındaki çocuklar gereken ilgiyi göremiyor.
Fransa'da her yıl binlerce çocuk istismar ve ihmale maruz kalıyor, ancak bu vakaların sadece küçük bir kısmı adliyeye taşınıyor. Lyhanna vakası, bu sessiz krizin trajik bir örneği. Özellikle kırsal bölgelerde, sosyal hizmetlerin ve çocuk koruma birimlerinin kaynakları daha da sınırlı. Bu durum, çocukların güvenliğini sağlamak için yeterli denetim ve müdahale yapılamamasına yol açıyor.
Toplumsal tepki ve değişim çağrıları
Lyhanna'nın ölümü, Fransa'da geniş çaplı protestolara ve sosyal medya kampanyalarına neden oldu. #JusticePourLyhanna etiketi altında binlerce kişi, hükümetten çocuk koruma yasalarını sıkılaştırmasını ve sistemi reforme etmesini talep ediyor. Ancak Diallo'nun da belirttiği gibi, bu tür vakalar geçmişte de yaşandı ve unutuldu. Kalıcı bir değişim için toplumsal farkındalığın yanı sıra siyasi irade de gerekiyor.
Fransa'da çocuk istismarıyla mücadele eden sivil toplum kuruluşları, uzun süredir daha etkin bir veri tabanı oluşturulmasını, risk altındaki çocukların düzenli takibini ve yargı süreçlerinin hızlandırılmasını talep ediyor. Ayrıca, istismar faillerine yönelik cezaların caydırıcılığının artırılması ve mağdur çocuklara psikolojik destek sağlanması da öncelikli talepler arasında.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Fransa'daki bu vaka, Türkiye'de de çocuk koruma sistemine dair benzer endişeleri akla getiriyor. Her iki ülkede de çocuk istismarı ve ihmali vakaları sıklıkla rapor ediliyor, ancak sistemlerin yetersiz kaldığı durumlar olabiliyor. Türkiye'nin bu konuda son yıllarda yasal düzenlemeler yaptığı ve farkındalığı artırdığı bilinse de, uygulamadaki aksaklıklar ve denetim eksiklikleri hala sorun teşkil ediyor. Dolayısıyla, Fransa'daki bu trajik olay, Türkiye'deki çocuk koruma politikalarının da gözden geçirilmesi ve güçlendirilmesi için bir uyarı niteliği taşıyor. Küresel bir sorun olan çocuk istismarıyla mücadelede ülkelerin birbirlerinin deneyimlerinden ders çıkarması önemli.
