Lübnanlı yetkililerin İsrail ile vardığı ateşkes anlaşması, ülkenin egemenliğini ve toprak bütünlüğünü korumaktan ziyade, İsrail'in güvenlik taleplerine tam teslimiyet anlamına geliyor. Middle East Eye yazarına göre bu, ne bir ateşkes ne de bir barış anlaşmasıdır; Lübnan'ın kuzeyindeki yerleşimcileri güvende tutmak için İsrail'in dayattığı bir düzenlemedir. Anlaşma, Hizbullah'ın silahsızlandırılmasını ve Litani Nehri'nin güneyindeki bölgede askeri varlığının sonlandırılmasını öngörüyor. Ancak bu şartlar, Lübnan'ın iç siyasetinde derin yarıklar açarken, İsrail'in bölgedeki askeri üstünlüğünü de pekiştiriyor.
Gelişmenin arka planı
Lübnan ile İsrail arasındaki bu yeni durum, aslında 2006 savaşından bu yana devam eden tansiyonun bir sonucu. 2006'da imzalanan ateşkes anlaşması da Hizbullah'ın silahsızlandırılmasını öngörmüş ancak uygulanamamıştı. Şimdiki anlaşma ise daha kapsamlı ve İsrail'in güvenlik kaygılarını ön planda tutuyor. Anlaşmaya göre, Lübnan ordusu güneydeki bölgelerde kontrolü sağlayacak, ancak İsrail'in istihbarat ve askeri operasyonları devam edecek. Bu durum, Lübnan'ın egemenliğini ciddi şekilde zedeliyor.
Bölgesel veya küresel boyut
Bu gelişme, Ortadoğu'da güç dengelerini yeniden şekillendiriyor. İsrail, kuzey sınırında güvenliği sağlarken, Hizbullah'ın İran'a olan bağlılığı sorgulanmaya başlandı. Ayrıca, bu anlaşma ABD'nin bölgedeki rolünü de pekiştiriyor; Washington, anlaşmanın garantörü olarak öne çıkıyor. Ekonomik olarak ise Lübnan, zaten derin bir krizdeyken bu yükümlülükler altında daha da zorlanacak. Enerji kaynakları ve yeniden inşa projeleri, İsrail ve ABD'nin denetiminde olabileceği için bölgesel enerji jeopolitiği de değişiyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Türkiye, Lübnan'ın toprak bütünlüğüne ve egemenliğine verdiği destekle biliniyor. Bu anlaşma, Türkiye'nin bölgedeki nüfuzunu zayıflatabilir; çünkü İsrail ve ABD'nin öncülüğündeki bir düzen, Ankara'nın çıkarlarıyla örtüşmüyor. Ayrıca, Hizbullah'ın silahsızlandırılması, İran'ın bölgedeki etkisini azaltabilir, bu da Türkiye için fırsat veya risk oluşturabilir. Türkiye'nin Lübnan'daki siyasi ve ekonomik yatırımları, bu yeni denklemde korunmak zorunda. Özellikle enerji alanında Doğu Akdeniz'deki rekabet, bu anlaşmayla yeni bir boyut kazanabilir.
