Fransa'da kadın ve çocuklara yönelik şiddet mağdurlarının korunması, yargılama sürecinin sonucunu beklemek zorunda kalmamalı. Women for Women France'in savunuculuk direktörü Sarah McGrath, France 24'teki bir tartışma programında, adalet sistemindeki mevcut koruma mekanizmalarının yetersizliğine dikkat çekti. McGrath, mağdurların duruşma gününe kadar güvende olmalarını sağlayacak politikaların acilen güçlendirilmesi gerektiğini vurguladı. Bu çağrı, Fransa'da kadın cinayetlerinin ve aile içi şiddetin artan vakalarına rağmen, koruyucu tedbirlerin uygulanmasındaki gecikmeler ve boşluklar üzerine yapılan tartışmaların bir parçasıdır.
Gelişmenin Arka Planı: Adaletin Gecikmesi, Mağdurların Hayatını Tehdit Ediyor
Fransa'da her yıl ortalama 100'den fazla kadın, partneri veya eski partneri tarafından öldürülüyor. Bu cinayetlerin çoğu, mağdurun daha önce şikayette bulunmasına rağmen gerçekleşiyor. Mevcut sistemde, mağdurlar genellikle koruma emri almak için uzun yargılama süreçlerini beklemek zorunda kalıyor. Bu süre zarfında, failler serbest kalabiliyor ve mağdurlar için risk devam ediyor. Sarah McGrath, bu durumun "korumanın duruşma gününe kadar ertelenemeyeceği" gerçeğini gösterdiğini belirtiyor. Women for Women France, acil koruma emirlerinin daha hızlı uygulanması, polis eğitimlerinin artırılması ve mağdurlara psikolojik destek sağlanması gibi somut önlemler talep ediyor.
Fransız hükümeti, son yıllarda aile içi şiddetle mücadele için bütçe artışı ve yeni yasalar çıkarmış olsa da, sivil toplum kuruluşları uygulamadaki aksaklıklara işaret ediyor. Özellikle kırsal bölgelerde polis ve yargı birimlerinin yetersiz kaynakları, mağdurların korunmasını zorlaştırıyor. McGrath, programda "Mağdurların hayatı bir duruşma takvimine bağlı kalmamalı" diyerek, sistemin önleyici tedbirlere odaklanması gerektiğini savundu.
Bölgesel ve Küresel Boyut: Avrupa'da Artan Farkındalık ve Mücadele
Fransa'da bu tartışmalar yaşanırken, Avrupa genelinde kadın cinayetleri ve aile içi şiddetle mücadele konusunda farkındalık artıyor. Avrupa Birliği, İstanbul Sözleşmesi gibi uluslararası anlaşmaları referans alarak üye ülkelerde ortak standartlar belirlemeye çalışıyor. Ancak sözleşmeden çekilen ülkeler ve uygulama farklılıkları, mağdurların korunmasında eşitsizliklere yol açıyor. Fransa, kadın hakları konusunda ilerici yasalarıyla tanınsa da, Sarah McGrath'ın uyarıları, yasaların tek başına yeterli olmadığını, etkin uygulama ve erken müdahale mekanizmalarının hayati olduğunu gösteriyor.
Küresel düzeyde, kadına yönelik şiddet pandemi döneminde arttı; birçok ülkede acil yardım hatlarına başvurular yükseldi. Fransa da bu eğilimden etkilendi. McGrath'ın çağrısı, sadece Fransa için değil, benzer sorunlarla boğuşan diğer ülkeler için de bir model oluşturabilir: Mağdurların duruşma öncesinde korunması, cinayetlerin önlenmesinde kritik bir adım olarak görülüyor. Bu bağlamda, Fransa'daki tartışmaların Avrupa ve dünya genelinde politika yapıcıları harekete geçirmesi bekleniyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Fransa'daki bu gelişme, Türkiye'de de benzer tartışmaları akla getiriyor. Türkiye, İstanbul Sözleşmesi'nden çekilmesiyle kadına yönelik şiddetle mücadelede uluslararası eleştirilerin odağında. Fransa'da mağdur koruma mekanizmalarının güçlendirilmesi yönündeki talepler, Türkiye'deki sivil toplum kuruluşlarının yıllardır dile getirdiği sorunlarla örtüşüyor: Etkin koruma tedbirlerinin olmaması, yargılama süreçlerinin uzunluğu ve faillerin serbest kalması. Türkiye'nin de bu alanda yasal düzenlemeleri güçlendirmesi ve uygulamadaki aksaklıkları gidermesi, kadın cinayetlerinin önlenmesinde kritik öneme sahip. Fransa'daki tartışmalar, küresel bir farkındalığın parçası olarak Türkiye'nin de politika geliştirmesi gerektiğini hatırlatıyor.
