Fransa'nın aşırı sağcı Ulusal Birlik (RN) partisi, milli futbol takımı Les Bleus'a yönelik geleneksel düşmanlığını yeniden şekillendiriyor. Eskiden takımın çok kültürlü yapısını hedef alan saldırılar, artık sporcuların ayrıcalıklı konumuna ve sisteme entegrasyonuna odaklanıyor. Bu dönüşüm, Marine Le Pen liderliğindeki partinin ana akım siyasete eklemlenme ve iktidara yürüme stratejisinin bir yansıması olarak değerlendiriliyor.
Gelişmenin arka planı
Fransa'da aşırı sağın milli takıma yönelik eleştirileri, 1998 Dünya Kupası zaferiyle başladı. O dönemde takımın ‘Black-Blanc-Beur’ (Siyah-Beyaz-Arap) olarak sembolleşen çok kültürlü yapısı, göçmen kökenli oyuncuların varlığı aşırı sağ tarafından Fransız kimliğine bir tehdit olarak görülüyordu. Ancak RN, 2010'ların ortalarından itibaren retoriğini değiştirdi. Artık oyuncuların yüksek maaşları, lüks yaşam tarzları ve devletten aldıkları destekler eleştiriliyor. Parti sözcüleri, Les Bleus'un “sıradan Fransızlar” ile bağını kopardığını, ayrıcalıklı bir elit gruba dönüştüğünü iddia ediyor. Örneğin, Fransız yıldız futbolcu Kylian Mbappé'ye yönelik eleştiriler, onun Fransa'yı temsil etmede yetersiz kaldığı imasını taşıyordu.
Bu değişim, Le Pen'in 2022 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde yüzde 41 oy almasına ve 2027 için favori konumuna gelmesine paralel ilerliyor. RN, artık göçmen karşıtı söylemden ziyade ‘halkçı’ ve ‘elit karşıtı’ bir dil kullanarak daha geniş kitlelere hitap etmeyi hedefliyor. Parti, bu stratejiyle işçi sınıfından oy alırken, aynı zamanda kentli ve eğitimli seçmene de ulaşmaya çalışıyor.
Bölgesel veya küresel boyut
Fransız aşırı sağının bu dönüşümü, Avrupa genelindeki benzer hareketlerle paralellik gösteriyor. Almanya'da yaklaşan federal seçimlerde anketlerde ikinci sırada bulunan AfD, benzer şekilde elitleşme karşıtı bir söylem benimsiyor. Avrupa genelinde popülist partiler, küreselleşme karşıtı ve ‘halkın sesi’ retoriğiyle oy topluyor. Fransa'da RN'in bu taktiği işe yaradı: Parti, 2024 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde oyların yaklaşık yüzde 31'ini alarak birinci oldu ve Macron'un ittifakını geride bıraktı.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Fransa'da aşırı sağın iktidara yürüyüşü, Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkileri ve Fransa'daki Türk diasporası açısından risk oluşturuyor. RN'in iktidara gelmesi halinde, Türkiye'nin AB üyelik sürecinin daha da tıkanması ve Fransa'daki Türk toplumuna yönelik baskıların artması muhtemel. Öte yandan, Fransa'nın iç siyasetindeki kutuplaşma, Avrupa genelinde popülizmin yükselişini körükleyerek Türkiye'nin Batı ile ilişkilerinde belirsizlik yaratabilir. Ancak RN'in ekonomi politikalarının netleşmemesi, Türkiye ile ticari ilişkilerde kısa vadede büyük bir değişim beklenmediğini gösteriyor.
