California polisi, eyaletin kuzeyinde bir hayvan barınağında yapılan aramada 117 köpek cesedi buldu. Yetkililer, cesetlerin birçoğunda mermi parçaları tespit ederken 600'den fazla köpek tasması da ele geçirildi. Soruşturma, ‘öldürmeyen’ (no-kill) barınak olarak bilinen tesiste hayvanların öldürüldüğü şüphesiyle yürütülüyor.
Gelişmenin arka planı
Olay, California’nın kuzeyindeki bir kırsal bölgede bulunan ve ‘öldürmeyen’ barınak statüsünde olan hayvan koruma merkezinde yaşandı. Polis, ihbar üzerine düzenlenen operasyonda, barınağın arka arazisinde gömülü halde 117 köpeğe ait kalıntılara ulaştı.
Adli tıp incelemelerinde, cesetlerin önemli bir kısmında mermi parçaları ve ateşli silah kaynaklı olduğu düşünülen kırık kemikler tespit edildi. Polis sözcüsü, ölen hayvanların çoğunun kurşun yarası izleri taşıdığını, bu nedenle ‘intihar’ veya ‘kaza’ ihtimalinin düşük olduğunu söyledi. Barınağın işletmecisi hakkında henüz bir gözaltı kararı bulunmazken, soruşturma derinleştiriliyor.
Bölge sakinleri, barınağın önceden de hayvan ölümleriyle gündeme geldiğini ancak bu kadar büyük bir skandalın yaşanmadığını söyledi. Hayvan hakları savunucuları, ‘öldürmeyen barınak’ kavramının yanıltıcı olabileceğini ve bu olayın mevcut denetim mekanizmalarının sorgulanmasına yol açtığını belirtti.
Olayın bölgesel ve küresel boyutu
California’daki bu vaka, ABD genelinde ‘öldürmeyen barınak’ uygulamalarının ne kadar sıkı denetlendiği sorusunu gündeme taşıdı. ABD’de yaklaşık 3.500 ‘öldürmeyen’ barınak bulunuyor, ancak bu barınakların denetimi çoğu zaman gönüllülük esaslı olduğu için suistimaller yaşanabiliyor.
Hayvan refahı kuruluşları, krizin ardından California yasama organına barınak denetimlerinin sıkılaştırılması için çağrıda bulundu. Olay, Avrupa ve diğer ülkelerdeki hayvan hakları grupları tarafından da yakından takip ediliyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Türkiye’de de son yıllarda ‘öldürmeyen barınak’ modeli tartışılıyor; belediyeler bu modeli benimsemeye çalışırken altyapı ve denetim eksiklikleri sıkça gündeme geliyor. California’daki olay, barınakların sıkı denetlenmesi ve şeffaf raporlama mekanizmaları oluşturulması gerektiğini gösteriyor. Türkiye’de hayvan hakları yasası değişikliklerinin arifesinde bu tür uluslararası skandallar, denetim standartlarının belirlenmesinde emsal teşkil edebilir. Ayrıca, Türk hayvanseverlerin bu tür vakaları takip ederek benzer suiistimallerin önüne geçmek için kamuoyu baskısı oluşturması mümkündür.
