Babam bir akşam ansızın 'Çantalarınızı toplayın, evi terk ediyoruz' dediğinde henüz çocuktum. Gökyüzü kapkaraydı ve rüzgar denizden keskin bir tuz kokusu getiriyordu. O gece, yaklaşık 300 kişiyle birlikte küçük bir balıkçı teknesine bindik. Karanlık sulara açılırken arkada kalan evimizin ışıkları yavaşça sönüyordu. Ne varacağımız yeri biliyorduk ne de hayatta kalıp kalamayacağımızı. Yıllar sonra bugün, babamın o kararının aslında bir kurtuluş planı olduğunu anlıyorum. Savaş, zulüm ve umutsuzluktan kaçışın simgesiydi o tekne.
Gelişmenin Arka Planı: Zorunlu Göçün Gölgesinde Bir Çocukluk
O geceyi hatırlamak hâlâ boğazımda bir yumru gibi duruyor. Annem sessizce ağlıyor, babam ise geminin güvertesinde dikilmiş, ufku tarıyordu. Çevremizdeki insanların çoğu tanıdıktı — komşular, arkadaşlar, okuldan tanıdığım yüzler. Ama herkesin yüzünde aynı ifade vardı: korku ve belirsizlik. Deniz dalgalıydı; tekne her an batabilirdi. Su ve yiyecek yoktu, sadece birbirimize tutunma cesaretimiz vardı. O an, hayatın ne kadar kırılgan olduğunu ilk kez hissettim. Babam, bizi güvende tutmak için binlerce kilometre ötede bir hayal kurmak zorunda kalmıştı. Göç, sadece coğrafi bir hareket değil, aynı zamanda bir kimlik kaybıydı. Bugün bile o geceyi düşündüğümde, savaşın ve baskının insanları nasıl köksüz bıraktığını daha iyi kavrıyorum.
Bölgesel ve Küresel Boyut: Göçün Devasa Dalgaları
Bizim hikâyemiz, dünya genelinde milyonlarca insanın ortak kaderi. Suriye'den Afganistan'a, Myanmar'dan Ukrayna'ya kadar savaş ve istikrarsızlık, aileleri yerlerinden ediyor. Birleşmiş Milletler verilerine göre, 2023'te dünya genelinde 110 milyondan fazla insan zorla yerinden edildi. Bu insanların çoğu, tıpkı bizim gibi karanlık bir gecede, güvenli bir liman arayışıyla yollara düşüyor. Avrupa ülkeleri sınırlarını sıkılaştırırken, Türkiye, Ürdün ve Lübnan gibi ülkeler en büyük yükü omuzluyor. Küresel göç krizi, sadece insani bir felaket değil, aynı zamanda siyasi ve ekonomik dengeleri de sarsıyor. Göçmenler, gittikleri yerlerde entegrasyon, ayrımcılık ve kimlik sorunlarıyla boğuşuyor. Oysa çoğu, sadece yaşamak ve çocuklarına bir gelecek vermek istiyor. Babamın o gece verdiği karar, aslında dünyanın dört bir yanındaki milyonlarca ebeveynin ortak refleksi: çocuklarını korumak.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Bu kişisel hikâye, Türkiye’nin son on yılda karşı karşıya kaldığı büyük göç dalgasına ışık tutuyor. Türkiye, 4 milyona yakın Suriyeli mülteciye ev sahipliği yaparken, düzensiz göç yoluyla Batı’ya geçişlerde de kritik bir durak konumunda. Bu durum, ülkenin sosyal dokusunu ve ekonomisini doğrudan etkiliyor. Göçmenlerin uyumu, kamuoyunda zaman zaman gerginliklere yol açsa da, Türkiye’nin insani yardım politikası uluslararası takdir topluyor. Aynı zamanda, Türk dış politikasında göç, Avrupa Birliği ile ilişkilerde önemli bir pazarlık kozu haline geldi. Türkiye’nin göç yönetimindeki başarısı veya başarısızlığı, sadece ülke içi değil, bölgesel istikrar açısından da belirleyici olmaya devam ediyor.
