Japon yatırımcılar, mayıs ayında yabancı hisse senetlerinde 5 yılın en büyük net satışını gerçekleştirdi. Japonya Merkez Bankası verilerine göre, yurt dışı hisse senedi alımları satışları 2,3 trilyon yen (yaklaşık 15 milyar dolar) net çıkışla kapattı. Bu, Nisan 2018'den bu yana görülen en yüksek aylık net satış rakamı oldu. Uzmanlar, satış dalgasını küresel piyasalardaki risk iştahının azalmasına ve Japon yatırımcıların portföylerini yeniden dengeleme çabalarına bağlıyor.
Gelişmenin arka planı
Japon yatırımcılar, uzun süredir düşük faiz ortamı nedeniyle yurt dışı varlıklara yöneliyordu. Ancak mayıs ayında bu eğilim tersine döndü. Satışların büyük kısmı, ABD ve Avrupa borsalarındaki belirsizliklere bağlanıyor. Özellikle ABD'de faiz indirimi beklentilerinin azalması ve Avrupa'daki siyasi riskler, Japon fon yöneticilerinin ellerindeki yabancı hisseleri nakde çevirmesine neden oldu.
Öte yandan, Japonya'nın kendi borsası Nikkei 225, mayıs ayında yüzde 2,5 değer kaybetti. Bu kayıp, Japon yerli yatırımcıların yabancı hisselerini satıp iç piyasada nakit tutmasına iten bir diğer faktör olarak görülüyor. Analistler, Japon yatırımcıların portföylerini riskten arındırmak için yabancı varlıklardan çıktığını ancak bunun kalıcı olmayabileceğini vurguluyor.
Bölgesel ve küresel boyut
Japon yatırımcıların bu hareketi, Asya-Pasifik bölgesindeki sermaye akışları açısından önemli bir sinyal olarak değerlendiriliyor. Japonya, dünyanın en büyük yabancı varlık sahiplerinden biri. Bu nedenle Japon fonlarının yabancı hisselerden çekilmesi, küresel borsalarda dalgalanmaya yol açabilir. Özellikle ABD ve Avrupa borsalarında satış baskısını artırabileceği belirtiliyor. Uzmanlar, bu satışların arkasındaki temel nedenin, global merkez bankalarının para politikalarında sıkılaşmaya gitme ihtimali olduğunu ifade ediyor. Ayrıca, Çin ekonomisindeki yavaşlama ve jeopolitik gerilimler de risk iştahını azaltan faktörler arasında sayılıyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Japon yatırımcıların küresel hisse senetlerinden çıkışı, Türkiye gibi gelişmekte olan piyasalar için dolaylı bir tehdit oluşturabilir. Risk iştahının azalması, yabancı yatırımcıların Türk varlıklarına olan ilgisini de azaltabilir. Ancak doğrudan bir etkiden söz etmek güç; çünkü Japon fonları Türkiye'ye sınırlı ölçüde yatırım yapıyor. Türkiye'nin kendi makroekonomik kırılganlıkları (yüksek enflasyon, cari açık) nedeniyle küresel sermaye çıkışlarından olumsuz etkilenme potansiyeli var. Bu gelişme, Türkiye'nin uluslararası piyasalarda borçlanma maliyetlerini artırabilecek bir sinyal olarak okunmalı.
