İsrail'in son yıllarda Lübnan ve Gazze'de giriştiği askeri harekâtlar, beklenen stratejik kazanımları sağlayamadığı gibi ülke içinde ciddi bir kamuoyu tepkisine yol açıyor. Orta Doğu siyasetini yakından izleyen uzmanlar, İsrail hükümetinin özellikle Hizbullah ve Hamas'a karşı yürüttüğü operasyonların ters teptiğini ve toplumda savaş yorgunluğunun giderek arttığını vurguluyor. Kudüs merkezli düşünce kuruluşlarına göre, halkın güvenlik politikalarına desteği hızla azalırken, askeri harcamaların ekonomiye getirdiği yük de eleştirilerin odağında.
Artan savaş yorgunluğu ve güven bunalımı
İsrail'in son askeri maceraları, özellikle 2006 Lübnan Savaşı ve 2014 Gazze çatışması sonrasında derinleşen bir güven bunalımını beraberinde getirdi. Başlangıçta kamuoyu tarafından geniş destek gören bu harekâtlar, uzayan süreleri ve net bir zafer elde edilememesi nedeniyle sorgulanmaya başlandı. İsrail ordusunun teknik üstünlüğüne rağmen, asimetrik savaş taktikleri karşısında etkisiz kaldığı yönündeki eleştiriler giderek yaygınlaşıyor. Sosyal medyada ve ana akım medyada yer alan tartışmalar, askeri stratejilerin yeniden gözden geçirilmesi gerektiği fikrini güçlendiriyor. Hükümetin güvenlik söylemleri ise halk nezdinde eskisi kadar ikna edici bulunmuyor.
Bölgesel yansımalar ve uluslararası baskı
İsrail'in askeri başarısızlıkları, bölgesel dengeleri de etkiliyor. Hizbullah ve Hamas, askeri kapasitelerini sürdürülebilir bir şekilde geliştirirken, İsrail'in caydırıcılık gücü sorgulanır hale geliyor. Bu durum, özellikle İran ve diğer devlet dışı aktörlerin bölgedeki nüfuzunu artırmasına zemin hazırlıyor. Uluslararası toplumda da İsrail'e yönelik eleştiriler yoğunlaşıyor; Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği, sivil kayıpların önlenmesi ve uluslararası hukuka uyulması çağrılarını sıklaştırıyor. ABD'nin geleneksel desteğine rağmen, Kongre'de İsrail'in askeri yardımlarının koşullara bağlanması yönünde artan sesler, Tel-Aviv yönetimini zor durumda bırakıyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
İsrail'in askeri tıkanıklığı, Türkiye açısından bölgesel dengelerin yeniden şekillenmesi anlamına geliyor. Türkiye, Doğu Akdeniz'deki enerji politikaları ve Filistin meselesindeki tutumu nedeniyle İsrail'in zayıflamasından doğrudan etkileniyor. İsrail'in caydırıcılığının azalması, Türkiye'nin bölgedeki manevra alanını genişletebilir. Aynı zamanda, artan kamuoyu baskısı İsrail hükümetini daha agresif politikalara iterse, bu durum Türkiye'nin güvenlik çıkarlarını tehdit edebilir. Türkiye, diplomatik girişimlerini sürdürerek hem Filistin davasını desteklemeli hem de doğrudan bir çatışmanın önüne geçmelidir.
