Hindistan, hızla yaşlanan nüfusu ve yetersiz emeklilik sistemiyle karşı karşıya. 2036 yılına kadar 60 yaş üstü nüfusun iki katından fazla artması beklenirken, şu anda Hintlilerin yalnızca yüzde 30'undan azının bir emeklilik hesabına erişimi bulunuyor. Bloomberg'den Saikat Das'ın haberine göre, bu durum ülkenin karşı karşıya olduğu en büyük sosyo-ekonomik sorunlardan biri haline gelmiş durumda. Hükümet, geniş kapsamlı reformlarla bu açığı kapatmayı hedefliyor ancak kayıt dışı ekonominin büyüklüğü ve düşük finansal okuryazarlık ciddi engeller oluşturuyor.
Hindistan'ın Emeklilik Sistemindeki Yapısal Sorunlar
Hindistan'ın emeklilik sistemi, organize sektörde çalışanlar için Çalışanların Emeklilik Fonu (EPFO) ve kamu çalışanları için ayrı bir sistem içeriyor. Ancak işgücünün yaklaşık yüzde 90'ı kayıt dışı sektörde çalışıyor; bu kişilerin çoğu herhangi bir emeklilik güvencesine sahip değil. Hükümet, 2019'da başlattığı Atal Pension Yojana (APY) programıyla kayıt dışı çalışanları emeklilik sistemine dahil etmeyi amaçladı. APY, 18-40 yaş arasındaki bireylere aylık 1.000 ila 5.000 rupi arasında değişen emekli maaşı garantisi sunuyor. Programa katılım 2023 itibarıyla 50 milyonu aşmış olsa da, bu rakam hala potansiyel kullanıcı tabanının küçük bir kısmını temsil ediyor.
Uzmanlar, düşük katılımın temel nedenleri arasında yetersiz farkındalık, güven eksikliği ve kayıt dışı çalışanların düzensiz gelirlerini gösteriyor. Ayrıca, emeklilik fonlarının getirilerinin enflasyonun altında kalması da sisteme olan güveni zedeliyor. Hükümet, son yıllarda dijital altyapıyı güçlendirerek ve bankacılık hizmetlerini yaygınlaştırarak bu sorunları aşmaya çalışıyor. Ancak kırsal kesimde hala ciddi bir altyapı ve erişim sorunu bulunuyor.
Hükümetin Reform Çabaları ve Gelecek Projeksiyonları
Hindistan hükümeti, emeklilik kapsamını genişletmek için çeşitli adımlar atıyor. Bunlar arasında, EPFO'ya kayıt süreçlerinin basitleştirilmesi, dijital platformlar üzerinden kolay erişim sağlanması ve işverenlere yönelik teşvikler yer alıyor. Ayrıca, 2023'te yürürlüğe giren yeni Sosyal Güvenlik Yasası, platform çalışanları gibi yeni nesil işgücünü de kapsayacak şekilde genişletildi. Ancak uygulamada hala boşluklar bulunuyor.
Uzmanlar, Hindistan'ın emeklilik açığını kapatmak için daha fazla kamu-özel sektör işbirliğine, finansal okuryazarlık programlarına ve emeklilik ürünlerinin çeşitlendirilmesine ihtiyaç olduğunu belirtiyor. Ayrıca, kadınların işgücüne katılımının artırılması ve kayıt dışı ekonominin kayıt altına alınması da uzun vadeli çözümler arasında gösteriliyor. Hindistan'ın demografik yapısı göz önüne alındığında, önümüzdeki 10-15 yıl kritik önem taşıyor; zira yaşlı nüfus arttıkça reform yapmak daha da zorlaşacak.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Hindistan'daki emeklilik krizi, Türkiye'nin de yakından takip etmesi gereken bir konu. Türkiye'de de benzer şekilde kayıt dışı istihdam yaygın ve genç nüfus hızla yaşlanıyor. Hindistan'ın uyguladığı APY gibi modeller, Türkiye'deki Bireysel Emeklilik Sistemi (BES) için ilham kaynağı olabilir. Ayrıca, iki ülke arasındaki ekonomik işbirliği potansiyeli, emeklilik reformları ve finansal hizmetler alanında ortak projeleri gündeme getirebilir. Küresel ölçekte ise, gelişmekte olan ülkelerin emeklilik sistemleri, uluslararası yatırımcılar için yeni fırsatlar sunarken, sosyal güvenlik açıkları küresel istikrarı tehdit edebilir. Türkiye, kendi reform sürecinde Hindistan'ın deneyimlerinden ders çıkarabilir.
