Filipinler, dünyanın en hızlı ormansızlaşan ülkelerinden biri olarak, son yıllarda iddialı bir yeniden ağaçlandırma programı başlattı. Ancak 101 East'in araştırması, bu programın ülkenin ormanlarını kurtarmakta yetersiz kaldığını ortaya koyuyor. Hükümetin hedefleri ile sahadaki gerçekler arasındaki uçurum, Filipinler'in orman kaybıyla mücadelesinde ciddi sorunlara işaret ediyor.
Gelişmenin Arka Planı
Filipinler, 1990'dan bu yana orman örtüsünün yaklaşık üçte birini kaybetti. Ülke, son birkaç yılda milyonlarca fidan dikme hedefiyle büyük bir yeniden ağaçlandırma kampanyası başlattı. Ancak, dikilen fidanların çoğunun hayatta kalma oranı son derece düşük. Yerel toplulukların katılımı eksik, fidanlıklar yetersiz ve devlet desteği yetersiz. Ayrıca, madencilik ve tarım gibi endüstriler ormansızlaşmayı hızlandırmaya devam ediyor.
Uzmanlar, yeniden ağaçlandırma çabalarının sürdürülebilir olmadığını, çünkü ormansızlaşmanın altında yatan nedenlerin ele alınmadığını vurguluyor. Örneğin, yasadışı tomrukçuluk ve arazi dönüşümü ciddi bir tehdit olmaya devam ediyor. Hükümetin dikim kampanyaları ise çoğu zaman tek tür ağaçlara dayanıyor, bu da biyolojik çeşitliliği azaltıyor.
Programın başarısızlığı, sadece çevresel değil, aynı zamanda ekonomik ve sosyal sonuçlar da doğuruyor. Orman kaybı, doğal afet risklerini artırıyor, yerel halkın geçim kaynaklarını tehdit ediyor ve iklim değişikliğiyle mücadele çabalarını zayıflatıyor.
Bölgesel veya Küresel Boyut
Filipinler'deki bu durum, Güneydoğu Asya'daki benzer sorunlarla paralellik gösteriyor. Endonezya ve Malezya gibi ülkeler de orman kaybıyla mücadelede benzer zorluklar yaşıyor. Bu ülkelerdeki ormansızlaşma, küresel iklim değişikliğine önemli katkıda bulunuyor. Tropikal ormanlar, karbon yutakları olarak kritik bir rol oynuyor; bu nedenle Filipinler'deki başarısızlık, küresel iklim hedeflerini de etkiliyor.
Uluslararası toplum, bu ülkelere yeniden ağaçlandırma için milyarlarca dolar fon sağlıyor, ancak fonların etkin kullanımı konusunda denetim eksikliği var. Başarılı projeler, yerel toplulukların katılımına ve çok çeşitli ağaç türlerinin kullanımına dayanıyor. Bu dersler, Filipinler için de geçerli.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Filipinler'deki deneyim, Türkiye'nin kendi ağaçlandırma politikaları için önemli dersler içeriyor. Türkiye, son yıllarda rekor sayıda fidan dikti, ancak bu fidanların sağlıklı ormanlara dönüşmesi için sürdürülebilir yönetim şart. Yerel halkın katılımı, biyolojik çeşitlilik ve yangın gibi faktörler dikkate alınmalı. Ayrıca, iklim değişikliği ve kuraklıkla mücadelede ormanların korunması hayati. Türkiye, Filipinler'in hatalarından kaçınarak, daha etkili ve kalıcı bir yeşil altyapı oluşturabilir.
