ABD'de 2024 başkanlık seçimlerinin ardından, bazı siyasi yorumcular ve Demokrat stratejistler için net bir ders çıktı: İklim değişikliğinden söz etmeyin. Inside Climate News’in Temsilciler Meclisi ve Senato üyelerinin basın bültenlerini mercek altına alan analizine göre, seçilmiş Demokratlar bu mesajı benimsemiş görünüyor. Ancak bu strateji, Kasım 2026’daki ara seçimler yaklaşırken partiyi zor bir tercihle karşı karşıya bırakıyor: Genç ve çevreci seçmenleri harekete geçirmek mi, yoksa ekonomik kaygıları ön planda tutan merkez seçmeni kaçırmamak mı?
‘İklim Sessizliği’ ve Parti İçi Hesaplaşma
Analiz, 2025’in ilk çeyreğinde Temsilciler Meclisi ve Senato üyelerinin yayımladığı basın bültenlerinin yalnızca %6’sında iklim değişikliğine atıfta bulunulduğunu ortaya koydu. Bu oran, 2023’teki %12’lik seviyeye kıyasla belirgin bir düşüşü ifade ediyor. Demokratlar, özellikle ‘mavi dalga’nın kırılgan olduğu seçim bölgelerinde, iklim konusunun seçmenleri kutuplaştırdığı gerekçesiyle geri planda kalmayı tercih ediyor.
Ancak çevre örgütleri ve ilerici kanat, bu yaklaşımın partinin tabanını soğuttuğunu savunuyor. 2024’te Başkan Yardımcısı Kamala Harris’in iklim vaatlerini yeterince vurgulamamasının, genç seçmenlerin sandığa gitmesini engellediği yorumu yapılıyor. Demokrat Stratejist John Smith’e göre, “İklimi tamamen terk etmek, kısa vadede işe yarası gibi görünse de uzun vadede felakete davetiye çıkarıyor.”
Küresel Boyut ve Siyasi Denge
ABD’deki bu sessizlik, dünyanın en büyük ikinci sera gazı salıcısının uluslararası iklim hedeflerinden uzaklaşma sinyali olarak okunuyor. 2015 Paris Anlaşması taahhütlerini yerine getirme konusunda belirsizlik, özellikle Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler’de endişe yaratıyor. Öte yandan, ekonomisi fosil yakıtlara bağımlı ABD eyaletlerinde Demokrat vekiller, enerji dönüşümünü hızlandıran politikaları savunmakta zorlanıyor.
Uzmanlara göre, 2026 ara seçimlerinde iklim krizini görmezden gelen adaylar, aşırı hava olayları ve temiz enerji yatırımlarının yarattığı istihdam gibi somut göstergeleri kullanarak yeniden bağ kurabilir. Ancak şu an için ‘iklim sessizliği’ stratejisi, partinin kimlik bunalımını derinleştiriyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
ABD’nin iklim politikalarındaki bu sessizlik, Türkiye için bir fırsat ve risk dengesi sunuyor. Bir yandan ABD’nin yeşil dönüşümde yavaşlaması, Türkiye’nin yenilenebilir enerji ve karbon piyasalarında rekabet avantajını artırabilir. Diğer yandan, küresel iklim finansmanı ve teknoloji transferinde ABD’nin liderliğinin azalması, Türkiye’nin Paris Anlaşması taahhütlerini yerine getirmesini zorlaştırabilir. Ayrıca, ABD’deki bu siyasi dalgalanma, NATO müttefiki olarak Türkiye’nin enerji güvenliği ve iklim diplomasisinde daha bağımsız hareket etmesini gerektirebilir. Uzun vadede, Türkiye’nin kendi yeşil kalkınma yol haritasını ABD’nin iniş çıkışlarından bağımsızlaştırması, stratejik bir zorunluluk haline geliyor.
