ABD Temsilciler Meclisi Silahlı Hizmetler Komitesi’nin 2027 mali yılı Ulusal Savunma Yetkilendirme Yasası (NDAA) taslağında yer alan 224. madde, Amerikan ve İsrail askeri sistemlerini fiilen birleştiriyor. The Grayzone’un ortaya çıkardığı belgeye göre, bu gizli hüküm, ABD’nin İsrail’e verdiği askeri yardımın kapsamını daha önce görülmemiş bir düzeye taşıyarak, iki ülkenin lojistik, istihbarat ve muharip sistemlerini entegre ediyor. Kongre, kamuoyunun itiraz edeceğini bildiği için bu düzenlemeyi tasarının derinliklerine gömdü. AIPAC (Amerika İsrail Halkla İlişkiler Komitesi) lobisinin etkisiyle hazırlanan madde, ABD’nin İsrail’e yönelik askeri taahhütlerini yasal olarak tahkim ediyor.
Madde 224’ün ayrıntıları: Ortak askeri altyapı
Taslak metne göre, 224. madde ABD Savunma Bakanlığı’na (Pentagon), İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) ile “müşterek lojistik, mühimmat stoklama ve ikmal hatları” kurma yetkisi veriyor. Bu, ABD askeri üslerinin İsrail’deki lojistik merkezlerle doğrudan bağlanması anlamına geliyor. Ayrıca, iki ülkenin füze savunma sistemleri (Iron Dome, David’s Sling, Arrow) ile ABD’nin THAAD ve Patriot bataryalarının ortak bir komuta kontrol ağına bağlanması öngörülüyor. Tasarı, ABD’nin İsrail’de konuşlu askeri varlığının lojistik desteğini genişletirken, IDF’nin ABD envanterindeki silah sistemlerine öncelikli erişimini garanti altına alıyor. Uzmanlar, bu düzenlemenin ABD’nin Orta Doğu’daki askeri stratejisini İsrail’in güvenlik önceliklerine endekslediğini belirtiyor.
Belgede ayrıca, İsrail’in ABD’den tedarik ettiği F-35 savaş uçakları ve diğer gelişmiş sistemlerin bakım ve yedek parça tedarikinin ABD stoklarından doğrudan yapılmasına imkan tanıyan maddeler yer alıyor. Bu, İsrail’in operasyonel bağımsızlığını korumakla birlikte, teknik olarak ABD tedarik zincirine tam entegrasyonunu beraberinde getiriyor. Kongre’nin bu adımı, ABD’nin İsrail’e yıllık 3,8 milyar dolarlık askeri yardımının ötesinde, yapısal bir bağımlılık yaratıyor.
Bölgesel ve küresel boyut: Stratejik paradigma değişimi
Bu düzenleme, ABD’nin Orta Doğu’daki askeri varlığının İsrail merkezli bir yapıya dönüştüğünü gösteriyor. Geleneksel olarak ABD, bölgede Suudi Arabistan, Bahreyn, Katar ve Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki üslerle dengeli bir ağ kurarken, 224. madde ile İsrail’i bu ağın merkezine yerleştiriyor. Özellikle İran’a yönelik ortak operasyonel planlamalar için zemin hazırlayan madde, ABD’nin İsrail’e verdiği “niteliksel askeri üstünlük” garantisini kurumsallaştırıyor. Uzmanlar, bunun ABD’nin Arap müttefikleriyle ilişkilerinde gerginlik yaratabileceğini, çünkü bu ülkelerin ABD’nin tarafsızlığına olan güveninin sarsılabileceğini vurguluyor.
Ayrıca, maddenin yasalaşması halinde ABD’nin İsrail’e yönelik silah ambargosu veya askeri yardım kesintisi gibi diplomatik araçları kullanma yeteneği ciddi şekilde sınırlanacak. Zira entegre lojistik ağı, ABD’nin İsrail’e verdiği desteği kesmesini fiilen imkansız kılacak. Bu, ABD’nin İsrail’in işgal politikalarına veya uluslararası hukuk ihlallerine karşı elini zayıflatıyor. Kongre’deki bazı Demokrat vekillerin itirazına rağmen, AIPAC lobisinin gücü nedeniyle maddenin tasarıda kalması bekleniyor.
Türkiye Açısından Değerlendirme
Bu gelişme, Türkiye’nin Doğu Akdeniz ve Orta Doğu’daki stratejik hesaplarını doğrudan etkilemektedir. ABD-İsrail askeri entegrasyonu, Türkiye’nin hava sahası ve deniz yetki alanlarında daha sıkı bir ABD-İsrail koordinasyonu anlamına gelebilir. Özellikle Doğu Akdeniz’deki enerji kaynakları ve Kıbrıs meselesinde, Türkiye’nin askeri hareket alanı daralabilir. Ayrıca, bu yapılanma, Türkiye’nin İsrail’e yönelik diplomatik baskı araçlarını etkisiz kılabilecek bir askeri şemsiye oluşturmaktadır. Türkiye’nin, NATO içindeki konumunu ve ABD ile ilişkilerini yeniden değerlendirmesi gerekebilir; zira bu madde, ABD’nin bölgesel ittifaklarında İsrail’e verdiği önceliği açıkça ortaya koymaktadır. Bölgesel dengelerde Türkiye aleyhine bir güç kayması yaşanması muhtemeldir.
